how to write an essay by jordan peterson freeessaywriter.org best essay writing service in the world
how to write an essay english grade 52 https://www.paperhelp.nyc how to write a cover letter in sweden

Nagroda Literacka im. Juliana Tuwima została powołana w roku 2013 jako część obchodów ustanowionego przez Sejm RP (na wniosek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi i Domu Literatury w Łodzi) Roku Tuwima. 

Przyznawana przez Dom Literatury w Łodzi nagroda nawiązuje do przedwojennej tradycji honorowania przez miasto Łódź wybitnych twórców współczesnej literatury polskiej. Jest silnie związana z osobą jej obecnego patrona Juliana Tuwima, który w przeszłości dwukrotnie zostawał laureatem nagrody, która nosiła miano Łódzkiej Nagrody Literackiej.

W myśl regulaminu nagroda „jest przyznawana żyjącej pisarce lub pisarzowi polskiemu za twórczość literacką o wysokich walorach artystycznych – w rozumieniu dzieła lub kilku dzieł– która w istotny sposób podwyższa poziom świadomości wspólnoty społecznej demokratycznego państwa, przyczyniając się do zrozumienia źródeł i różnic światopoglądowych oraz oferuje wgląd w problemy rzeczywistości społecznej i kulturowej na poziomie jednostek, społeczeństw i narodów. Twórczość Laureata Nagrody powinna otwierać nowe obszary dialogu oraz charakteryzować się ambicją diagnozowania i zmieniania rzeczywistości, wrażliwością społeczną i humanistyczną”.

Laureat Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima otrzymuje 50 000 złotych oraz statuetkę zaprojektowaną przez artystkę Zofię Lisiewicz.

Wyboru laureata dokonuje kapituła złożona z wybitnych osobistości świata literackiego. Podczas tajnego głosowania, które odbywa się nie później niż miesiąc przed wręczeniem nagrody, ogłaszana jest lista nominowanych autorów (od pięciu do siedmiu), która podawana jest do publicznej wiadomości.

Ogłoszenie nazwiska laureata odbywa się podczas organizowanej rokrocznie w grudniu gali finałowej festiwalu Puls Literatury. Pierwszą laureatką Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima została Magdalena Tulli. Kolejni laureaci i laureatki to: Hanna Krall, Jarosław Marek Rymkiewicz, Michał Głowiński, Ewa Lipska i Izabela Morska (Filipiak), Małgorzata Szejnert oraz Wojciech Nowicki.


Aktualny skład kapituły

Barbara Piegdoń (przewodnicząca jury)

Absolwentka wrocławskiego kulturoznawstwa, dziennikarka związana  z „Gazetą Wyborczą” od 1989 roku. Wieloletnia redaktorka naczelna lokalnych redakcji we Wrocławiu i Łodzi. Obecnie wydawczyni dwumiesięcznika „Książki. Magazyn do czytania” i tygodników „Duży Format” oraz „Gazety Telewizyjnej”.  Prowadzi zajęcia na Uniwersytecie Warszawskim, na kierunku Publikowanie współczesne, gdzie jako praktyk zajmuje się polskim rynkiem wydawniczym.

Maciej Świerkocki (członek jury)

Tłumacz literatury anglojęzycznej, scenarzysta, pisarz i krytyk. Doktor nauk humanistycznych. Współpracownik wielu pism, m.in. „Literatury na świecie”, „Playboya”, „Odry”, „ExLibrisu”, „Filmu” i „Filmu na świecie”. Publikował także w zagranicznych pismach „Tampa Review” (USA) i „The Yellow Nib” (Irlandia Północna). Nominowany do „Orła” – Polskiej Nagrody Filmowej 2003 za scenariusz filmu fabularnego Tam i z powrotem (wspólnie z Anną Świerkocką). Autor kilku powieści, m.in. Lizabójca, czyli zabawy barbarzyńców oraz powieści graficznej Naród zatracenia (wspólnie z Mariuszem Sołtysikiem).  Od 2010 r. przewodniczący jury Ogólnopolskiego Anglojęzycznego Konkursu Translatorskiego im. Zbigniewa Batki, organizowanego w ramach festiwalu „Puls Literatury”. Pierwszy Polak zasiadający w jury prestiżowego międzynarodowego konkursu literackiego Dublin IMPAC International Literary Award 2014. Członek zwyczajny Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiej Akademii Filmowej, członek honorowy Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. W 2014 roku odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2015 roku otrzymał Odznakę „Za zasługi dla Miasta Łodzi”, a także nagrodę „Literatury na świecie” za 2014 rok w kategorii proza za przekład powieści Candy Terry’ego Southerna i Masona Hoffenberga. Członek kapituły nagrody Lew Hieronima (2015-2017). 

Anna Marchewka (członkini jury)

Literaturoznawczyni, krytyczka literacka, publikowała na łamach (m.in.) „Lampy”, „Zadry”, „Znaku”, „Zeszytów Literackich”, „Dwutygodnika” i „Tygodnika Powszechnego”. W miesięczniku „Znak” opiekuje się rubryką Stacja: literatura. Współprowadziła poświęcone literaturze programy radiowe (Koło Kultury) i telewizyjne (Czytelnia, Czytanie to awantura, Myślnik). Autorka książki Ślady nieobecności. Poszukiwanie Ireny Szelburg (2014). Przy Katedrze Krytyki Współczesnej UJ prowadzi zajęcia poświęcone literaturze popularnej, literaturze polskiej po ’89 roku oraz współczesnemu życiu literackiemu. Współtworzy Pracownię Pytań Krytycznych.

Kacper Bartczak (członek jury)

Poeta, tłumacz poezji, eseista, amerykanista. Jego zbiór eseistyczny Świat nie scalony (Biuro Literackie 2009) otrzymał Nagrodę „Literatury na Świecie”. Jest autorem ośmiu zbiorów poezji, z których najnowszy to Widoki wymazy (Biuro Literackie 2021). Tom Wiersze organiczne (Dom Literatury, Łódź, 2015) nominowano do nagród Silesius i Gdynia. Jako tłumacz przekładał poezję Johna Ashbery’ego, Johna Yau, Petera Gizzi, Rae Armantrout i Charlesa Bernsteina. Wybory wierszy Gizziego, Armantrout oraz Bernsteina ukazywały się w  przekładzie Bartczaka w formie książkowej (zbiór Pieśni progowe Petera Gizzi powstał w związku z zaproszeniem poety na Festiwal Miłosza). Dwukrotny stypendysta Fundacji Fulbrighta, stypendysta Fundacji im. Tadeusza Kościuszki. W latach 2016-18 członek kapituły Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz”. Najnowsza książka krytyczna Kacpra Bartczaka  to Materia i autokreacja: dociekania w poetyce wielościowej (słowo/obraz terytoria, 2019). Wykłada literaturę amerykańską na Uniwersytecie Łódzkim.

Maciej Robert (członek jury oraz sekretarz nagrody)

Poeta, krytyk literacki i filmowy, redaktor, dziennikarz. Autor książki krytycznej Perełki i Skowronki. Adaptacje filmowe prozy Bohumila Hrabala oraz ośmiu tomów poetyckich, ostatnio Co mogło pójść nie tak (WBPiCAK 2020). Laureat nagrody Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, nominowany do Nagrody Literackiej im. Wisławy Szymborskiej i do Nagrody Literackiej im. Vaclava Buriana (laureat nagrody publiczności). Jego wiersze tłumaczone były na angielski, arabski, bułgarski, chorwacki, czeski, grecki, hebrajski, hiszpański, niemiecki, serbski, ukraiński i węgierski Wieloletni współpracownik „Polityki”. Publikuje także cyklicznie w „Literaturze na Świecie”. „Nowej Europie Wschodniej”. „Dwutygodniku”, „Nowych Książkach” i „Znaku”, jest felietonistą „Kalejdoskopu”. Za działalność dziennikarską otrzymał nagrodę Złote Pióro im. Jerzego Katarasińskiego. Zastępca redaktora naczelnego kwartalnika „Tygiel Kultury”. W


Historia Nagrody Literackiej m. Łodzi w latach międzywojennych 

W 1926 roku na apel Związku Zawodowego Literatów Polskich (ZZLP) została powołana, wraz z władzami miasta, Nagroda Literacka m. Łodzi. W kwietniu 1927 roku zebrał się Komitet Nagrody, do którego weszli przedstawiciele samorządu, polskiej nauki i literatury oraz prezydent miasta Marian Cynarski. Członkowie zgłosili 16 kandydatów do nagrody; wśród nich byli między innymi Maria Rodziewiczówna, Władysław Orkan czy Leopold Staff. Jednak w kolejnym etapie głosowania zaproponowano już innych twórców. Wacław Berent, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Józef Weyssenhoff i Aleksander Świętochowski zostali zaproponowani przez więcej niż jednego uczestnika obrad.

Pierwszego laureata wyłoniono dopiero w szóstym głosowaniu i został nim Aleksander Świętochowski.

Wręczenie nagrody odbyło się podczas uroczystego posiedzenia rady miejskiej 3 maja 1927 roku, choć bez laureata, który nie pojawił się ze względu na zły stan zdrowia.

Rok później do Komitetu, jako przedstawiciel ZZLP, dołączył Karol Irzykowski. Członkowie wskazali tym razem dziewięciu kandydatów, z których Władysław Berent i Julian Tuwim cieszyli się największym poparciem. W pierwszym głosowaniu otrzymali po sześć głosów. Jeden z członków Komitetu zagłosował za kandydaturą Tadeusza Zielińskiego, historyka antyku, i to właśnie on w kolejnym głosowaniu przechylił szalę zwycięstwa na kandydaturę Tuwima, który został drugim laureatem nagrody. 

Trzecia edycja Nagrody Literackiej m. Łodzi rozpoczęła się 21 kwietnia 1929 roku zebraniem członków Komitetu. Wskazano wielu kandydatów, spośród których największym poparciem cieszyli się Ferdynand Goetel, Zofia Nałkowska, Karol Irzykowski, Karol Hubert Rostworowski i Kazimiera Iłłakowiczówna.

Po pięciu głosowaniach wyłoniono laureatkę – Zofię Nałkowską.

Początkowo nagroda była przyznawana jedynie pisarkom i pisarzom, jednak w gronie organizatorów rozpoczęła się dyskusja o zmianach w statucie. W 1930 roku przyznano ostatnią nagrodę wyłącznie pisarzowi – Aleksandrowi Brücknerowi.

Łódzcy urzędnicy i radni chcieli włączenia do nagrody przedstawicieli innych dyscyplin kulturalnych, a nawet naukowych. Efektem rozważań stał się Statut nagrody m. Łodzi dla polskiej nauki, literatury pięknej i sztuk plastycznych, a następną nagrodę przyznano dopiero w 1932 roku. Otrzymał ją przedstawiciel sztuk plastycznych, Władysław Strzemiński. W 1933 roku wręczono ostatnią nagrodę miasta Łodzi dla twórcy literatury. Po burzliwych obradach nagroda została przyznana Andrzejowi Strugowi. W związku ze zmianami w samorządzie łódzkim w roku 1934 nagrody nie przyznano, uczyniono to w roku kolejnym. Tym razem nagroda dla przedstawiciela nauk została przyznana Czesławowi Witoszyńskiemu, nazywanego ojcem polskiego lotnictwa, profesora aerodynamiki. W 1936 roku nagrodę zdobył filozof profesor Kazimierz Twardowski, a w 1937 roku grafik Tadeusz Kulisiewicz.

Do wybuchu II wojny światowej nagrody, w związku z trudną sytuacją finansową miasta, nie przyznawano.


Z prasy przedwojennej


Czerwone fabryki dla Juliana Tuwima

Onegdaj prezydium magistratu łódzkiego otrzymało zupełnie pięknie wykończony album – dyplom, przeznaczony dla laureata nagrody literackiej m. Łodzi – Juliana Tuwima. 

Album został artystycznie ozdobiony przez znakomitego artystę malarza, łodzianina Karola Hillera. Zawiera on pięknym stylem wymalowany tekst uchwały Rady Miejskiej i jury, przyznający nagrodę literacką m. Łodzi na r. 1928 wysokości 10, 000 zł. łodzianinowi Julianowi Tuwimowi za całokształt twórczości związanej duchowo z Łodzią fabryczną i za zasługi położony na polu literatury ojczystej. 

Tekst uchwały został podpisany przez prez. Ziemięckiego i członków jury konkursowej. Dyplom (odpis został Tuwimowi wręczony na uroczystym posiedzeniu rady miejskiej w dniu 3 Maja) wygląda bardzo estetycznie. 

Podkreślić należy udany i z wielkim talentem właściwym Karolowi Hillerowi, wykonany rysunek na pierwszej kartce dyplomu, wyobrażający kilka czerwonych fabryk z kominami na tle obłoków, które artysta z wielkim poczuciem smaku powiązał ze strumieniem i– godłem Łodzi – łódką. 

Album – dyplom K. Hillera dla laureata nagrody literackiej Łodzi Juliana Tuwima, „Głos Polski”, 1928, nr 166, s. 8.


Łódź budowana nagimi rękami

Po ogłoszeniu o nagrodzie literackiej m. Łodzi przyznanej Zofii Nałkowskiej, jeden z dziennikarzy warszawskich, odwiedził znakomitą pisarkę i uzyskał z nią wywiad.

– Czy zna pani Łódź?

– Byłam raz tylko w Łodzi przed wielu laty i oglądałam ją wówczas bardzo młodemi oczami. Nagroda jedna łódzka ma dla mnie znaczenie szczególnie ważne, pochodzi bowiem od miasta, które jest siedliskiem wytężonej pracy tworzącej nagiemi ludzkiemi rękami wciąż nową rzeczywistość. W nowoczesnym tętnie jego życie wyczuwa się wysokie ciśnienie wartości, opartych na pracy i z niej wynikających. Łódź też dała literaturze świetne talenty jak Bartkiewicz, Tuwim, Miller i Wandurski, talenty o tak szerokiem rozpięciu ideowem.

– Którą ze swoich książek uważa pani za najlepszą? Czy „Księcia”, czy „Koteczkę”, czy „Rówieśnice”, czy „Narcyzę” czy „Lustra”, Czy „Węże i róże” czy „Tajemnicę krwi” czy „Hrabiego Emila” czy „Charaktery” itd.

– Odwrotnie niż matki w stosunku do dzieci, zawsze najbardziej lubię swoją książkę ostatnią – z finezyjnym uśmiechem mówi Nałkowska. – Tak też i teraz „Niedobra miłość” jest moją największą miłością aż do książki następnej, która wyjdzie może już wkrótce.

– Na zakończenie niedyskretne pytanie: co Pani zamierza zrobić z tą nagrodą?

– To najtrudniejsze pytanie – Nałkowska, wytworna, wyrafinowana intelektualistka, zastanawia się w tym miejscu z naiwną powagą dziecka:

– Nigdy jeszcze nie miałam tak dużo pieniędzy i muszę się dobrze zastanowić, bardzo starannie wszystko rozważyć, jak je zużytkować, by nie być ani lekkomyślnością, ani zbyt wiele myśleć o przyszłości. Prawdopodobnie jednak zrobię w ten sposób, abym w spokoju i skupieniu mogła pracować nad książką następną. 

W dniu wczorajszym redakcja „Głosu Polskiego” wysłała następującą depeszę: 

Do Zofii Nałkowskiej, laureatki nagrody literackiej m. Łodzi. 

Głębokiej myślicielce, twórczyni wspaniałych dzieł sztuki, duchowej przywódczyni młodego pokolenia składa serdeczne wyrazy hołdu z okazji otrzymania łódzkiej nagrody literackiej.”

P. Zofia Nałkowska, laureatka nagrody literackiej o Łodzi, „Głos Polski”, 1929, nr 110, s. 4.


Wyraz czci i hołdu dla Tuwima

Pierwotnie akt nadający nagrodę literacką m. Łodzi brzmiał:

„Rada miejska m. Łodzi pragnąc dać wyraz czci i hołdu dla zasług położonych na polu literatury polskiej, i zachęcić do dalszej twórczości młode a wybitne talenty pisarskie – uchwałą z dn. 29 października 1926 roku uchwalonego statutu przyznawana jest corocznie jednemu z żyjących autorów polskich za całokształt jego działalności na polu literatury polskiej, albo za jeden utwór, ogłoszony drukiem lub wystawiony na scenie w ciągu okresu rocznego, poprzedzającego przyznanie nagrody. 

W myśl powyższego utworzony na podstawie wymienionego statutu Komitet nagrody literackiej m. Łodzi, złożony z delegatów wymienionych w statucie instytucji w następującym składzie: przewodniczący: prof. uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, dr. Józef Kallenbach – delegat polskiej akademii umiejętności w Krakowie; zastępca przewodniczącego: Bronisław Ziemięcki, prezydent m. Łodzi; sekretarz redaktor Czesław Gumkowski – delegat syndykatu dziennikarzy polskich w Łodzi, oraz członkowie: prezes rady miejskiej m. Łodzi – inż. J. Holcgerber, senator Stefan Kopciński i senator Stanisław Posner – delegaci rady miejskiej m. Łodzi; naczelnik Tadeusz Czepczyński – delegat kuratorium okręgu szkolnego łódzkiego; prof. Dr. I. Chrzanowski – delegat Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie; prof. dr. Józef Ulejski – delegat Uniwersytetu w Warszawie prof. Dr. Tadeusz Grabowski – delegat Uniwersytetu w Poznaniu Wacław Grubiński – delegat towarzystwa literatów i dziennikarzy polskich w Warszawie; Karol Irzykowski – delegat związku zawodowego literatów polskich w Warszawie i Jan Lechoń– delegat polskiego klubu literackiego w Warszawie. 

Na posiedzeniu odbytem w magistracie m. Łodzi w niedzielę dnia 29 kwietnia 1928 roku, uchwalił nagrodę literacką Łodzi za rok 1928 przyznać p. Julianowi Tuwimowi, za całokształt jego działalności na polu literatury polskiej, w dowód czego nimiejszy dokument został wręczony laureatowi na uroczystem posiedzeniu rady miejskiej m. Łodzi w dniu 3 Maja 1928 roku.”

St. Ge, Wręczenie nagrody literackiej m. Łodzi Julianowi Tuwimowi na dziesiejszem uroczystem posiedzeniu rady miejskiej, „Głos Polski”, 1928, nr 175, s. 6.


3 maja nie tylko dla konstytucji

Dziś, w dniu święta narodowego 3 Maja, sternicy samorządu łódzkiego, a wraz z nimi cała kulturalna Łódź odda zasłużony hołd laureatowi literackiemu Łodzi, p. Julianowi Tuwimowi. 

W dniu dzisiejszym bowiem, prezydium naszego miasta oraz komitet nagrody literackiej m. Łodzi wręczą uroczyście laureatowi na specjalnem posiedzeniu rady miejskiej dyplom oraz nagrodę w postaci czeku na 10.000 złotych.

Julian Tuwim o godzinie 4 popołudniu przybędzie do rady miejskiej. Posiedzenie rozpocznie się odegraniem hymnu narodowego. Niezwłocznie potem prezes rady p. Holcgreber wygłosi w obecności reprezentantów władz i przedstawicieli instytucji kulturalno-oświatowych przemówienie powitanie, poczem nastąpi uroczysty akt wręczenia nagrody p. Tuwimowi. Na razie otrzyma on tymczasowy dokument, podpisany przez prezydenta Ziemięckiego, prezesa rady Holcgrebera i członków komitetu nagrody literackiej. 

Dokument ten wręczy p. Tuwimowi imieniem komitetu i miasta wiceprzewodniczący komitetu nagrody literackiej m. Łodzi, prezydent Ziemięcki. 

Najprawdopodobniej laureat wyrazi w przemówieniu podziękowanie za wysoki zaszczyt, jaki go spotkał. Po takim akcie nastąpi część koncertowa uroczystego posiedzenia. 

Chór im. Moniuszki odśpiewa szereg okolicznościowych pieśni pod batutą dyr. Prosnaka. 

Następnie młody pianista p. Boruński, kuzyn laureata, wykona kilka utworów Chopina, p. Stanisław Frydberg odegra na skrzypcach utwory muzyczne, wreszcie artystka teatru miejskiego p. Jakubińska zarecytuje „Fortepian” Cypriana Norwida. 

Odegraniem hymnu narodowego zakończy się uroczyste posiedzenie rady. Wieczorem p. Tuwim będzie obecny na galowem przedstawieniu w teatrze miejskim, na którem odegrana zostanie komedia Fredry „Zemsta”.

brak bibliografii